Goodbye India

Na 6 en een halve maand in India, trekken we naar andere oorden. Enerzijds staan we te popelen om nieuwe landen te ontdekken, maar anderzijds verlaten we het “Incredible India” (hoe India hier in de promocampagne genoemd wordt) ook met spijt in het hart.

We zullen nog dikwijls terugdenken aan onze eerste weken:
Hoe groen waren we toen toch niet dat we verwonderd waren over het hoge aantal homo’s omdat ze hand in hand liepen en elkaar een klets op de kont gaven (wat totaal zo niet is, maar de enige vorm van affectie is die in het openbaar getolereerd wordt!). Onze mond viel open van het chaotische en veel te drukke Mumbai, van de kleurenpracht aan sari’s, van het contrast tussen rijk en arm en bij het zien van een koe in het midden van de weg of een ganse familie die op 1 moto zit. Toen we de eerste keer op restaurant gingen, vroegen we ons beteuterd af waarom we enkel saus gekregen hadden? Wisten wij veel dat je er normaal gezien ook chapati of rijst moet bijbestellen! Toch leren we al snel dat een haat –liefde verhouding met het land nooit veraf is: We ergeren ons dood aan al het gestaar en de aantastelijkheden, en de vele mannen die doen alsof Isabel precies niet bestaat. Bovendien zijn we telkens opnieuw weer verwonderd over de corruptie die door iedereen als vanzelfsprekend aanvaard wordt.

Ondertussen zijn we gewoon geraakt aan een wereld die in alle opzichten totaal verschillend is van de onze: Als antwoord op een vraag doen we ondertussen al zelf de “head wiggle” (kijk naar het volgende filmpje als je wilt zien wat we bedoelen: klik hier), gaan wij nu ook spontaan in hurkzit zitten, eten we altijd met de rechterhand en geven we de nodige “baksheesh” om ons uit de nood te helpen. Er zijn te veel onvergetelijke momenten om op te noemen: de prachtige paleizen en forten in Rajasthan, de rust en lieve mensen op de boerderijen, onze meditatie/yoga-week in Rishikesh, de overgetelijke steden Varanasi en Bodh Gaya, de wondermooie reefs in de Andaman&Nicobar Islands, ons zotte moto-avontuur in Ladakh en natuurlijk het icoon van India: de Taj Mahal.

Maar wat ons nog het meeste zal bijblijven is hoe meer dan 1 biljoen Indiërs, met zoveel verschillende godsdiensten en 100en talen zo verdraagzaam kunnen samenleven in een veel te klein land. We vragen ons dan ook bedenkelijk af of wij, Europeanen, dat onder dezelfde omstandigheden ook zouden kunnen...