Filipijnen

(05-03-11 tot 25-03-11)

+ Traveling light

Na een korte nacht op de luchthaven van KL (Kuala Lumpur) en een 4-uur durende vlucht, stappen we een “ander” deel van Azië binnen. Spijtig genoeg worden onze 1e momenten op dit eilanden-land wat verprutst doordat onze babage beslist heeft om ergens anders op reis te gaan! Potverdikke, dat is minder goed nieuws... Gelukkig hebben we ondertussen wel al wat beter leren relativeren en zetten we er ons snel over. Als ze nu maar binnen een paar dagen naar ons terugkomen, zijn we tevreden! En we hebben het voordeel dat we nu niet met onze bagage moeten zeulen, zalig! Traveling light... We proberen het al sinds het begin van onze reis, maar, behalve nu, lukt het toch niet erg goed. Het is verbazend hoe snel onze trekzakken telkens opnieuw beetje per beetje zwaarder worden! We kunnen en zullen maar niet onder de 15kg raken, maar ja... onze trekzak is dan ook onze (t)huis! Ons overlevingspakket voor de komende dagen wordt aangeschaft: shampoo, zeep, tandenborstel... Zo kunnen we toch een beetje deftig voor de dag komen de volgende dagen!

Aangezien we een paar dagen op onze bagage moeten wachten, beslissen we om van die tijd gebruik te maken om onze internetschade in te halen. Onze blog updaten o.a. is al veel te lang geleden, en daar wordt nu dus deftig werk van gemaakt! Het worden uiteindelijk 4 dagen internetten en computeren, dus je ziet, het is niet allemaal pracht en praal hier op reis he :-)

Bovendien zijn we aangenaam verrast over de Filippijnen. Veel mensen hadden ons gezegd dat het hier veel westerser is dan de rest van Azië en daarom minder interessant volgens hen. En het is inderdaad meer ontwikkeld: we worden bijvoorbeeld veel minder aangestaard en nageroepen dan in de andere landen, en we zien ook minder $-tekens in hun ogen. Een ware verademing na zo’n lange tijd! Maar iedereen is erg vriendelijk en de bevolking heeft intrigerende trekjes! En dat is nu net het interessante aan dit land... Meer hierover later.


+ One of the best tropical beaches in the world

Na 4 dagen komen ook onze trekzakken heel en wel terug van op reis en kunnen we opnieuw gepakt en gezakt van start naar onze eigenlijke bestemming in de Filippijnen: Boracay. Dit is het meest toeristische eiland van het hele land, wat ons niet bepaald aanspreekt, maar je kunt hier de goedkoopste cursus ter wereld volgen van... kitesurfen! En dat is nu net iets waar onze Michaël al jaren over spreekt. En hij heeft geluk, want de laatste dokter die zijn oor onderzocht (jaja, zijn oorinfectie sleept nog altijd aan, nu al 2 maanden...), zei dat hij mag zwemmen! (Ik weet ondertussen niet meer wat te geloven...) En er is geen stoppen aan: hij wilt en zal de cursus volgen. Pas als we terug op controle gaan nadat de cursus natuurlijk al gestart is, blijkt dat de infectie toch niet aan de beterhand is... Maar volgens de “beste dokter van het eiland” moeten we het oor enkel goed “flushen” (=uitspoelen) telkens nadat hij in het water is geweest. Dan zou het geen probleem mogen vormen... Alle tan... Michaël geniet met volle teugen van zijn cursus en de flushtechniek wordt toegepast door verpleegster Isabel. Eindelijk een dokter die we meer vertrouwen... En Boracay blijkt echt een leuke vakantiebestemming te zijn: een bonte mengelmoes van Filippijnen, Europeanen, Russen, Japanners, Koreanen... En er zijn veel winkeltjes en een heus nachtleven om ons geboeid te houden, want het weer valt behoorlijk tegen... Het regent veel meer dan normaal tijdens deze periode van het jaar en de zon komt amper nog op bezoek.. snik snik... Toch blijven we er omwille van de cursus een tijdje plakken. We leren er een toffe bende duikers kennen die hier werken en... euh... laat ons zeggen de vrouwenlijk populatie “appreciëren”... De Filippijnen is nu eenmaal bekend om zijn vrouwelijke charmes en dat wordt ons direct duidelijk in het nachtleven. Hier geen rijen vrouwen die staan aan te schuiven voor het toilet, maar wel om hun make-up en kleren te checken.


+ Snorkelen met een HAAI

Als afsluiter van de Filippijnen beslissen we naar de “whale sharks” te gaan. Niet zomaar om ze in het wild te zien, maar om er bovendien mee te snorkelen! Een unieke belevenis niet ver van hier. Het is dus nu of nooit! Als dat maar goed afloopt... :-) Aleja, “niet ver”... Ik herneem mijn woorden: VER!!! We beslissen over land en zee te gaan (jaja, we wagen ons aan 1 van de “superveilige” Filippijnse schepen). Dit houdt meer bepaald het volgende in: een klein bootje, een lange overzet, een busrit van enkele uren, nog een lange overzet, plus 3 extra busritten waaronder 1 nachtbus. Totaal tijdsbestek= 1 dag + 1 nacht + 1 ochtend! Dan versta je wel waarom zoveel mensen hier gewoon op het vliegtuig stappen! Dat begrijpen wij nu ook... Maar het is zeker de moeite waard, want de snorkeluitstap tussen de “whale sharks” blijkt echt iets unieks te zijn.

We komen op een bootje terecht samen met 4 andere mensen. Zo wordt iedereen die de dieren wilt bezichtigen net zoals ons op bootjes verdeeld van max. 6 personen. Want er mogen zogezegd slechts 6 personen per “whale shark” zijn... Jaja, mooi in theorie, maar in praktijk... Als er na een half uurtje zoeken uiteindelijk een haai gespot is, en we allemaal in snorkeloutfit vlug de boot uitspringen, blijkt dat we zeker niet het enigste bootje zijn... Het schouwspel dat hierop volgt, is eigenlijk wel grappig: een ganse groep toeristen ligt als een bende zotten te zwemmen, te spartelen en te roepen rondom een gigantische haai die zich ergens onder ons bevindt. Gelukkig zijn er gidsen mee, want het water is nogal troebel en de “whale sharks” zijn bijgevolg moeilijk te spotten. Probeer je het eens in te beelden: rondom je spartelen een groep toeristen, je zit er wat tussen te spartelen en je haast je mee met de groep, want blijkbaar moet er iets te zien zijn, alleen zie jij enkel spartelende armen en benen onder en naast je. En dan plots zwem je bijna tegen een grijze gigant! We moeten opletten of hij zwemt gewoon tegen ons! De eerste haai die we zien, is echt gigantisch: wel 8 meter lang! Hij lijkt allesbehalve onder de indruk van ons, en blijft rustig verder zwemmen. Amai, wat zijn we onder de indruk! Ook van het kleintje (toch nog 4 meter!) dat we erna ook nog zien.


+ Text capital in the world

We leren bovendien een tof koppel kennen die ons uitnodigen naar hun appartement in Manila. Daar spenderen we een leuke avond in hun gezelschap en gaan we de volgende dag op zoek naar warme kledij voor Nieuw-Zeeland. Het is tot nu toe een hele opgave gebleken om iets te vinden die EN tenminste warm genoeg is EN tenminste een beetje stijl heeft. Maar gelukkig is Manila wel een betere plek om te shoppen, want de stad is 1 grote shoppingmall. Het is echt zot, de kilometers die je hier kunt afleggen in shoppingmalls zonder dat je ook maar 1 voet op straat hoeft te zetten! En volk dat er rondloopt! De Filippijnen zijn overduidelijk verzot op shoppen (wie zou dat ook niet zijn, met zo’n lage prijzen!!!). Andere kenmerkende eigenschappen zijn toch wel hun ernstige sms-verslaving (ze versturen gemiddeld meer sms'jes dan Europa en de VS samen!) en het Christelijke geloof: een moderne kerk midden in een van hun vele shoppingmalls is het mooiste bewijs van hoe sterk hun geloof is! Al bij al vinden we de Filippijnen een leuk, vriendelijk en beetje een zot volk! Het was slechts een klein proevertje, maar het smaakt zeker naar meer...