Terug in Thailand, beslissen we ons voor een maandje te settelen. De reislust en nieuwsgierigheid staan na een jaar reizen niet meer op een al te hoog niveau: onze trekzak telkens legen en vullen, een guesthouse en transport zoeken, overschakelen naar een andere munteenheid, een visa regelen... Het is allemaal routine geworden voor ons, een routine die vraagt om doorbroken te worden... Een pauze is bijgevolg welkom!
Chiang Mai, in Noord-Thailand, lijkt ons daar perfect voor! Deze stad heeft veel te bieden op cultureel en muzikaal gebied, op gebied van marktjes, natuur, lekker eten... Het duurt dan ook niet lang of we worden beetje per beetje verliefd op deze stad.
Wat nog beter is: er zijn allerhande cursussen om ons intellect opnieuw wat te stimuleren! Ik volg een dagcursus zilveren juwelen maken, en leer ook een paar dagen hoe ik mijn eigen lederen handtas kan ineenknutselen! Allemaal heel tof, zeker omdat ik nu een handtas en zilveren hangertje rijker ben (Wat alle vrouwen onder jullie ongetwijfeld ZEKER begrijpen! :-). Aangezien handtassen en juwelen niet echt Michael zijn ding zijn –ongelooflijk maar waar- , besluit hij om op verkenning te gaan richting Pai. Hier in dit dorpje, op slechts enkele uren van Chiang Mai, vindt hij zijn ding: een ecologische gemeenschap dat bestaat uit allerhande, zelfgemaakte hutjes verdeeld over een mooi domein. En ja, kwestie van ook zijn hersenen wat te stimuleren, volgt hij ook een cursus. En wat is er nu mannelijker dan met een mes in de hand een stuk bamboe te bewerken tot een bord, een tas en een lepel!
Tegen dat Michael na een week terug in Chiang Mai belandt, ben ik volop bezig met mijn volgende uitdaging: een cursus Thaise massage bij de wereldberoemde school Wat Pho. Het is nu ook al halverwege december en de feestdagen komen dichterbij. En voor deze feestelijke periode zijn we letterlijk met ons gat in de boter gevallen! We hebben namelijk het geluk om 2 weken een klein huisje in de jungle te kunnen huren: PERFECT voor deze tijd van het jaar! Bovendien komen we in contact met een leuke groep mensen, die het geheel tot de perfecte thuisbasis maken.
De laatste 2 weken zijn er van puur genot. Ons huisje op stelten in de jungle bevindt zich in een bewaakt domein, ook wel de “Farang Farm” oftewel Vreemdelingen Boerderij :-) genaamd. Het voelt onmiddellijk aan als onze thuis: lekker klein en gezellig, veel hout, omgeven door veel groen, vogeltjes die we in onze woonkamer horen fluiten, een poesje die elke dag komt miauwen, enkele honden die ons telkens verwelkomen, een giant gekko die ons 's nachts gezelschap houdt, pc en internetverbinding... EN onze eigen kerstboom! Weliswaar zelf gefabriceerd uit een soort bamboestruik maar toch vol lichtjes en kerstballen! Goed genoeg!
Voor kerst gaan we lekker Birmees eten, en ‘s avonds krijgen we bezoek van een leuk Belgisch familietje dat Michael in Pai leerde kennen. Samen zoeken en versieren we een geschikte kerst- boom/struik, en er worden natuurlijk ook enkele cadeautjes onder gelegd. Als kerstdiner gaan we de Thaise toer op (ja hoe raad je het: rijst en noodles), maar als dessert smullen we van lekkere pannenkoeken met ijs, stukjes banaan en chocoladesaus! Het dient dan ook niet gezegd te worden dat ze er werkelijk vandoor vliegen... Op kerstdag gaan we samen met een groep vrienden een potje kerstbowlen! Dit alles gecombineerd met skypedates met familie en vrienden maken het voor ons een perfecte kerst!
Voor oudejaarsavond doen we niets speciaals: gewoon casual iets gaan eten met enkele vrienden en gaan feesten tot in de vroege uurtjes... Niets gepland, niets speciaals, just go with the flow!
Ik zou het nog vergeten vermelden, maar ons kerstkaartje (zie hieronder) heeft het eigenlijk ook al verklapt: we hebben hier het geluk gehad om met tijgers te mogen spelen, ze te strelen, in onze armen te nemen... En voor degenen die denken dat ze gedrogeerd zijn... Het lijkt ons erg onwaarschijnlijk aangezien we ze ook in volle actie gezien hebben! En dan voelden we ons toch veiliger buiten de kooi! Na de olifantentraining in Laos is dit ongetwijfeld een ander hoogtepunt van de reis! Een namiddag die voor de rest van ons leven in ons geheugen gegrift staat... Het zijn buitengewoon prachtige dieren!
Tegen eind december ligt Chiang Mai ons erg nauw aan het hart: toffe vrienden, een zonnetje die altijd schijnt, lekker en goedkoop eten, veel te doen op cultureel en muzikaal vlak, vriendelijke mensen, een zalig huisje, mooie natuur... Het voelt eigenlijk aan als de Thaise versie van Gent! We nemen dan ook met veel spijt in het hart afscheid. We zouden hier maanden en maanden en maanden langer kunnen wonen, maar Myanmar roept aanlokkelijk...
We kregen de laatste tijd veel vragen over Myanmar zoals de volgende: “Heb je wel een visum kunnen verkrijgen?” en “Is het daar niet gevaarlijk?”... Al jullie vragen worden duidelijk in onze volgende post... En als er geen post meer komt, dan zegt dat genoeg... ;-)
Wist je dat:
- De mensen van het noorden van Thailand veel vriendelijker overkwamen dan in het zuiden? Ongetwijfeld omdat het hier veel minder toeristisch is.
- Ons huisje in de jungle was erg rustgevend, enkel... tussen het tjielpen van de vogeltjes en het miauwen van ons poesje door hoorden we ... BOMMEN ontploffen! Niets om je zorgen over te maken hoor, enkel een militair oefenterrein in de nabijheid!
- Michael er 2x in enkele dagen tijd in slaagde om de brommersleutel in een rioolput te laten vallen? Zeker als je weet dat er maar 1 gat was waar het in kon vallen? en dan zeggen dat ik soms klungelig ben... :-)
- Ze hier 2x per dag het nationaal volkslied op belangrijke openbare plaatsen door luidsprekers laten weergalmen, waarop iedereen ineens volledig stilstaat en het luidkeels meezingen? Ik kan u verzekeren dat dit wel een indrukwekkend effect heeft op een drukke avondmarkt...
3 februari 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wie wil reageren...laat je maar eens goed gaan!