Mumbai -> Goa

Namaste! ( = Hindie voor Goeiedag)

Eindelijk is het zover! Na maandenlang voorbereiden en uitkijken naar is onze jeugddroom in vervulling gegaan: we zijn op wereldreis!
Wat hebben we in onze eerste weken uitgespookt hier in Indie? Wel, na onze laatste hectische plan/afscheid/verhuis/kuis/backpack-week, belandden we in het gigantische Mumbai. Eens aangekomen, kreeg ik, Isabel, al onmiddellijk een bloemenkrans ‘mala’ rond de hals, en het personeel van onze allereerste host van couchsurfing (= voor degenen die dit niet kennen, couchsurfing.org is een internationale organisatie/site waarop mensen van over de hele wereld hun ‘couch’ aanbieden) stond ons al op te wachten met een bordje ‘Michael and Isabel’! Onze eerste indrukken: 33 graden om 3 u ‘s nachts: warm warm warm…; overal vuilnis, veel mannen op straat, sloppen langs de weg, retro auto’s die constant ‘tuuten’… Na een paar keer bijna van de weg gereden te zijn, komen aan in Anu’s appartement . Het wordt ons al snel duidelijk dat we niet bij een doordeweekse man terechtgekomen zijn. Hij is baas van een soort FedEx bedrijf in Indie, is 35 jaar, vrijgezel, en zijn leven is gewoon 1 groot feest… Die eerste week werden we enorm in de watten gelegd! Geen enkel hotel had onze ervaring kunnen overtreffen. We hadden onze eigen slaapkamer + badkamer, tv, pc, personeel die alles direct na ons kwam opruimen… We deden verschillende uitstapjes, zoals het ‘Gandi National Park’ (onze eerste aapjes!) waar in een dorp van meer dan 100 grotten, de ‘Kanheri Caves’, Boedhistische moniken woonden. De gids was niet goed verstaanbaar, wat soms tot grappige situaties leidde,maar gelukkig wist Anu zelf ook iets van de grotten! Verder waren de highlights in deze week zeker de grootste sloppenwijken ter wereld, tevens ook de sloppenwijken die in Slumdog Millionaire verfilmd zijn. We zijn er met een taxichauffeur doorgewandeld (alleen was het te gevaarlijk) en het deel dat wij gezien hebben was precies een grote fabriek. We zagen kinderen stoffen verven, we zagen hoe ze grote bergen plastiek versnipperden om dan opnieuw te versmelten tot iets anders, we zagen hoe allerlei vuilnis gerecycleerd werd tot iets nieuws en, wat mij vooral bijblijft, is dat tussen al die miserie we vooral veel lachende gezichten gezien hebben! Ze staarden ons aan met grote ogen en waren superblij als ze op de foto mochten. Een andere highlight in Mumbai was voor ons de ‘Dobi Gat’, ‘s werelds grootste menselijke wasmachine! De was van alle hotels en ziekenhuizen wordt hier met de hand gewassen, echt impressionant om te zien! In schril contrast met alle armoede die we in die eerste week op ons af lieten komen stond het luxeleven waarin Anu ons introduceerde. Hij nam ons mee naar de chiqueste restaurants en nachtclubs, waar we de rijen wachtenden gewoon voorbijstoken, waar we soms een privetafel kregen en geintroduceerd werden tot de top van Mumbai. Het nachtleven lijkt trouwens heel erg op het nachtleven bij ons! Ze spelen veel westere muziek, doen de westerse kleding na… Je merkt op alle gebied dat de rijkere Indiers enorm opkijken naar het westen, maar gelukkig blijft het beperkt tot de rijkelingen en is de tradionele saari alomtegenwoordig in het straatbeeld! Het contrast tussen Anu’s leven en dat op straat was groot… Op straat de bedelaars, al het vuilnis, het gestaar naar ons Westerlingen = rijke mensen, het uren wandelen zonder 1 blank gezicht te zien; binnen in zijn appartement en in het nachtleven de ‘grand luxe’ en de vele westerse invloeden. We hebben er van genoten, maar na een week rusten, feesten (Anu is op dat gebied precies nog een puber haha), de stad, het lekkere eten en de gewoontes te leren kennen… waren we klaar om nu echt met de backpack door Indie te trekken!

Na een nachttrein van Mumbai naar Panjim in Goa, komen we bij onze 2e host terecht. Een lieve en grappige man die in een modest appartementje woont is een welgekomen afwisseling voor ons! De sfeer in Goa is helemaal anders dan in Mumbai. Het is hier heel wat minder druk, veel tropischer van klimaat en er is heel wat minder armoede. We verkennen enkele dagen de buurt op een scooter, we gaan naar het plaatselijke filmfestival, bezoeken de oude Portugese hoofdstad vol grote kerken ( waar toevallig ook een 9-daags feest aan de gang is ter ere van Sint-Franciscus Xaverius (zijn lichaam ligt trouwens al 400 jaar onaangetast (!) bewaard in een sarcofaag, maar zijn rechterhand wordt in Rome bewaard!))…

Na enkele dagen trekken we naar een andere plaats in Goa: het hippiedorpje Anjuna! Dit is de regio waar vroeger alle hippies naartoe kwamen en die sfeer is nog steeds voelbaar. Overal zie je hippiewinkeltjes, kun je hennatattoos laten zetten, zijn er raveparties met de typische Goa trance muziek, kun je op elke hoek van de straat joints kopen… Spijtig genoeg is het hele hippiegebeuren wel overgecommercialiseerd en op sommige stranden vind je veel te veel bakkende en bradende Russen en Engelsen om goed te zijn… Toch zitten we in Anjuna in een minder commercieel gebied en daar zijn we blij om! Onze host Anu van in Mumbai had trouwens ook zin in een weekje Goa, en samen deden we vele leuke uitstapjes in de buurt.

Nog net voor we naar Hampi trekken, beslissen we om 2 dagen door te brengen in een wat verderop gelegen dorpje: Arambol! Hier vindt je nog behoorlijk veel toeristen, maar ook veel artiesten en alternatievelingen die hier zijn blijven plakken… Het leven is hier zo relaxt en er hangt hier een leuk artistiek sfeertje, waardoor je al snel begrijpt waarom. We leren hier ook snel enkele toffe mensen kennen, waaronder een tof koppel, Michael leert ‘Poien’ en we slapen in een superleuk strandhutje voor slechts 3,30 euro... Met spijt in het hart verlaten we deze leuke plaats veel te snel, maar andere leuke plaatsen staan al op ons verlanglijstje! Hampi here we come!