Hampi > Gokarna

Onze trip richting Hampi, de grootse stad Vijayanagar = de vroegere Hindoeistische hoofdstad van het Vijayanagarrijk, begint met een slechte start: Onze ‘sleeper’ bus is ergens anders in panne gevallen en we moeten het stellen met een gewone ‘seater’ bus. Geen problem denk je nu? Wel in normale omstandigheden (lees: op de wegen in Europa) zou het lukken om al zittend te slapen, maar dan ken je duidelijk de wegen naar Hampi hier in Indie niet... We worden de hele nacht door elkaar geschud door de vele putten in de weg. En als we zeggen putten dan zijn het ook putten! We komen dan ook redelijk groggy aan in Hampi… Tijdens deze rit stopten we aan een wegrestaurant dat vergeleken met onze wegrestaurants buitengewoon primitief is. We waren zeker niet de enigen die hier stopten om wat te eten. Plots stond daar een camion met een nogal ongewone lading...: een olifant (was wel een grappig zicht...)!

Na ons eerst een weg te wurmen tussen de vele ‘Taxi’ roepende Indiers, gaan we moedig te voet verder en we merken al snel dat Hampi de vreselijke busrit meer dan waard is! We worden omgeven door 100’en tempel ruines in een landschap vol ’boulders’ die baden in een oranje/rode gloed... We komen aan bij een grote rivier waar heel wat Indiers aan het baden zijn. Het is een prachtig schouwspel door de vele kleurrijke saari’s en een olifant die zich eens goed laat schrobben maakt het hele tafereel des te indrukwekkender... We verkennen 3 dagen dit prachtige gebied te voet, per boot en maken een grote fietstocht door de ruines (waarbij we hopeloos verkeerd rijden en bijna onze laatste overzetboot missen! Woeps....). De ruines van dit vroegere Hindoe rijk, tevens ook de thuis van heel wat aapjes, zijn gigantisch en omgeven door het prachtige rood/organje rotsachtige landschap zorgt dit voor een magisch geheel... Dit is tot nu toe het mooiste dat we in Indie gezien hebben!
Om Hampi af te sluiten misschien nog een leuke anekdote over onze guesthouse: we hebben er tijdelijk 2 huisdieren in onze badkamer. Aapjes? Nee, gecko’s! Een paar gaten in het venster zorgden voor een welkome afkoeling voor onze gasten. We laten de beestjes gewoon zitten en wennen aan het idee om een gecko boven ons hoofd te hebben als we naar het wc gaan! Het is eens iets anders dan een kat of een hond he!

Na een laatste bezoek aan een plaatelijk goed doel, waar we wat overbodige spullen achterlaten, stappen we de nachtbus op opnieuw richting Goa, het zuiden deze keer: Palolem. Dit oorspronkelijk kleine dorpje, ondertussen spijtig genoeg wel uitgegroeid tot een groter toeristendorp, is te vergelijken met Arambol in het noorden van Goa. De sfeer is er spijtig genoeg wel minder leuk, maar het strand is wel idyllischer. Twee dagen worden er uiteindelijk drie, omdat nu ook Michael voor de eerste keer te lijden heeft onder het Indische eten... Hij blijft een dag in bed, zijn maag doet pijn en wil overgeven maar kan niet aiaiaiai. Dan maar naar de plaatselijke dokter! Onze eerste ziekenhuiservaring in Indie valt, buiten alle verwachtingen, goed mee. Het is dan ook een duurder ziekenhuis waar vele toeristen terechtkomen. Maar het ziekenhuis was een goede beslissing, want laat ons zeggen, om u de details te besparen, dat Michael ’vol’ vertrokken was en ’leeg’ van het ziekenhuis terugkwam. En als je weet dat hij daarvoor 7 dagen niet naar de wc was kunnen gaan, kun je je wel voorstellen dat hij erg opgelucht was en zich al snel weer kiplekker voelde...

Dinsdag 15 december komen we aan op Kudly Beach, Gokarna in de staat Karnataka, een zalig afgelegen strand dat veel minder toeristisch is dan Goa. Ze noemen Gokarna nu zowat het Goa van vroeger: de hippies die 10 jaar geleden naar Goa trokken, zitten nu hier in Gokarna. Toch begint het toerisme hier spijtig genoeg ook wel de kop op te steken. We slapen op 10 meter van het strand: 1st in een strandhutje of moeten we zeggen ’zand’hutje! Na 1 nacht hebben toch een beetje genoeg van al dat zand overal ( en ook de matras blijkt niet al te hygienisch te zijn...) en zoeken we ons een ander strandhutje met betonnen vloer (dit voor slecht 1,5 euro/nacht). We genieten de komende dagen van de vele mooie zonsondergangen, de vele banana lassi’s, lemon nana`s ( waar we trouwens alle2 verslaafd aan zijn geraakt mmmmmm, = yoghurt drankje met verschillende smaken), de vele leuke mensen, een goed boek, de gemoedelijke hippiesfeer, het vele lekkere eten in ons vaste Tin Tin Tibet cafe, een restaurantje met zicht op zee en onze voeten in het zand... zalig... We verkennen de 1e dag de andere strandjes: Om Beach, Half Moon Beach, Paradise Beach... Commentaar geven hoeft hier niet, de namen spreken voor zich... Samen met een leuke spanjaard die we hier leren kennen: Marcos, beleven we hier een leuke tijd met slechts enkele kernwoorden: luieren en genieten, genieten en genieten...

Tot slot nog een paar leuke weetjes:

- Als je een ja/nee-vraag stelt aan een Indier en deze antwoord door met zijn hoofd te schudden, is het voor ons een raadsel wat ze ermee bedoelen. Ze schudden namelijk niet van ja en nee zoals wij dat doen. Nee, ze maken het graag moeilijk voor ons en schudden met hun hoofd ja en nee tegelijkertijd! Je moet het afleiden uit de context zeggen ze dan hmmmmm...

- Koeien staan overal gewoon in de wei denk je? Hier in Indie lopen ze werkelijk overal! Maar het meest frapante voor ons is dan toch de koeien op het strand (zie de foto’s)!

- Michael is hier verzot geraakt op een typische drank van Goa: Fenny. Het is een beetje zoals Whiskey, maar dan van cashew noten gemaakt ( spijtig genoeg stinkt het wel als de pest…)

- Mannen lopen hier graag hand in hand. Meer nog, ze slaan elkaar ook eens graag op de poep! Het is hier duidelijk niet zo simpel om de homo’s van de hetero’s te onderscheiden.

Nog enkele fotootjes zullen dit verhaal vervolledigen maar spijtig genoeg kunnen we ze nu nog niet allemaal op de blog zetten door technische problemen...

Maandag vertrekken we richting Kollur waar we waarschijnlijk voor 2 weken gaan werken in een eco-village (no drugs, no alcohol, no meat, no sex before marriage...we zien wel hoe lang we het kunnen volhouden :-) ).
In ieder geval zijn we enorm benieuwd naar wat er ons daar te wachten staat!

To be continued...